| Önerilen Kaynaklar |
Alanyalı, H. S. (2011). “Side’nin Roma İmparatorluk Dönemi Pantheonu”. Anadolu/Anatolia, 37, 75–99.Alanyalı, H. S. (2016). “Das römische Pantheon von Side in Pamphylien”. F. Blakolmer, M. Seyer ve H. D. Szemethy (Ed.), Angekommen auf Ithaka: Festgabe für Jürgen Borchhardt zum 80. Geburtstag, 147–153. Wien.Baz, F. (2023). Antikçağ’da Pamphylia Bölgesi’nin Neokoros Unvanları. İstanbul.Baz, F. (2024). “Pamphylia’da İmparator Kültüne İlişkin Gözlemler”. A. Özdizbay ve İ. Dağlı (Ed.), Bereketli Ovada Halkların Ahengi: Pamphylia, 326–339. İstanbul.Bosch, E. (1957). Pamphylia Tarihine Dair Tetkikler. Antalya Bölgesi’nde Araştırmalar 1. Çev. S. Atlan. Ankara.Burkert, W. (1977). Griechische Religion der archaischen und klassischen Epoche. Stuttgart.Burrell, B. (2004). Neokoroi: Greek Cities and Roman Emperors. Leiden: Brill.Çelgin, G. (1986). Eski Yunan Dininde ve Mitolojisinde Artemis. İstanbul.Dağlı, İ. (2024). “Pamphylia’da Tanrıçalar, Tanrılar ve Kültler”. A. Özdizbay ve İ. Dağlı (Ed.), Bereketli Ovada Halkların Ahengi: Pamphylia, 314–323. İstanbul.Dağlı-Dinçer, İ. (2020). Cults and Religious Life of Pamphylia from the Archaic to the Late Antique Period. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Koç Üniversitesi, İstanbul.Grainger, J. D. (2009). The Cities of Pamphylia. Oxford: Oxbow Books.Lanckoroński, K. G. von (2005). Pamphylia ve Pisidia Kentleri. I. Cilt: Pamphylia. Çev. S. Bulgurlu Gün. Antalya.Onurkan, S. (1969). “Perge Artemis Kabartmaları ve Artemis Pergaia”. Belleten, 33(131), 303–323.Özdemir, B. Ş. (2020). “Sillyon’da Men Kültü”. M. Taşkıran (Ed.), Yüzey Araştırmaları Işığında Sillyon ve Çevresi: Sillyon Çalışmaları I, 113–126. İstanbul.Özdemir, B. Ş. (2025). “Kent ve İnanç: Sillyon Dinsel Yaşamına Dair Bazı Gözlemler”. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 15(1), 163–180.Özdemir, B. Ş. ve Taşkıran, M. (2021). “Sillyon’da Ares Kültü”. Arkhaia Anatolika, 4, 109–122.Öztürk, B. (2010). Roma İmparatorluk Çağı Küçük Asyasında Dionysos Kültü. İstanbul.Rigsby, K. J. (1996). Asylia: Territorial Inviolability in the Hellenistic World. Berkeley: University of California Press.Strabon (2000). Antik Anadolu Coğrafyası (Geographika XII–XIII–XIV). Çev. A. Pekman. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.Taşkıran, M. (2021). Pamphylia’nın Mağrur Kenti Sillyon (Karahisar-ı Teke Kalesi): Başlangıçtan Günümüze Bir Kent Panoraması. İstanbul. |
| Dersin Amacı |
Bu dersin amacı, Antik Çağ’da Pamphylia Bölgesi’nde gelişen tanrı ve tanrıça kültlerinin kökenlerini, tarihsel gelişimlerini, dinsel uygulamalarını ve bölgesel özelliklerini arkeolojik, epigrafik, numismatik ve antik yazılı kaynaklar ışığında inceleyerek öğrencilerin bölgenin inanç sistemleri ve kültürel yapısı hakkında kapsamlı bilgi edinmelerini sağlamaktır. Bu kapsamda, Pamphylia’nın yerel inanç gelenekleri ile Yunan ve Roma dinî sistemleri arasındaki etkileşimlerin, tanrı ve tanrıçaların ikonografik özelliklerinin, kült uygulamalarının, ritüellerin, festivallerin ve dinsel kurumların değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca Perge, Side, Aspendos, Attaleia ve diğer Pamphylia kentlerindeki başlıca tanrı ve tanrıça kültlerinin, kutsal alanların, tapınakların, sunakların, adak anıtlarının ve kültle ilişkili arkeolojik buluntuların incelenmesi hedeflenmektedir. Ders kapsamında özellikle Artemis Pergaia, Athena, Apollon, Zeus ve diğer yerel ve evrensel tanrı kültlerinin bölgesel kimlik, kent yaşamı ve siyasal otoriteyle ilişkileri ile Hellenistik ve Roma dönemlerinde imparator kültünün gelişiminin karşılaştırmalı olarak ele alınması; öğrencilerin kültlere ilişkin mimari kalıntıları, heykeltıraşlık eserlerini, yazıtları, sikkeleri ve diğer arkeolojik verileri kronolojik, ikonografik ve tarihsel bağlamları içerisinde analiz edebilmeleri ve Pamphylia’nın dinî yaşamını bilimsel yöntemlerle değerlendirebilmeleri amaçlanmaktadır. |